Armando, De Urn (2000)
Het veelzijdige oeuvre van Armando (schilder, beeldhouwer, film- en documentairemaker, schrijver en violist) heeft veel te maken met zijn ervaringen in de Tweede Wereldoorlog en de ‘verscheurdheid’.
Als jongen woonde Armando dicht bij kamp Amersfoort en speelde hij in de omringende bossen, waar hij al heel jong werd geconfronteerd met de verschrikkingen van de oorlog. Maakte hij aanvankelijk vaak letterlijke verwijzingen naar de Tweede Wereldoorlog, later zijn zijn tekeningen, schilderijen en beeldhouwwerken vaak geladen met een meer algemene dreiging. Steeds terugkerende thema’s zijn: de urn, de offerschaal, de strijdkar, de kelk, de vlag, de kop en de boom. Armando werd als kunstenaar (internationaal) bekend met zijn vlaggen en landschappen. Het landschap verbeeldt hij als een ‘schuldig landschap’ of een ‘beschuldigd landschap’.
Alledaagse werkelijkheid zo objectief mogelijk registreren
In 1960 richtte Armando samen met Jan Schoonhoven, Henk Peeters en Jan Henderikse de Nul-groep op. Zij braken mede onder invloed van de Italiaanse kunstenaar Lucio Fontana met de artistieke conventies en verwierpen alle vormen van spontaniteit, creativiteit en expressie.1 Kunst moest de alledaagse werkelijkheid zo objectief mogelijk registreren. Armando: ‘Ik heb altijd de meer existentiële dingen willen uitdrukken; dat geldt ook voor mijn literatuur; daar heb ik het sporadisch over “ik”. Ik heb nooit mijn eigen avonturen of gevoelens en stemmingen onder woorden willen brengen of kunnen brengen. In mijn werk wil ik door iets uiterst persoonlijks tot iets onpersoonlijks komen.’2
Armando, De Urn
Armando, 1929, Amsterdam
De Urn (2000)
Brons, hoogte ca. 5,5 meter, ø 2 meter,
sokkel 5 x 5 meter
Opdracht Gemeente Almere
Locatie: Kromslootpark, Almere Haven
Lees ook het persoonlijke verhaal van kunstambassadeur Sia Schipper over De Urn van Armando.
1. Ad de Visser, De tweede helft, beeldende kunst na 1945, Uitgeverij SUN, Nijmegen, 1998.
2. Museumjournaal nr 2, 1974, p. 61.
Bijdragen
CiskaReacties
Ezra
Edwin
