Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

De Collectie Flevoland

Anya Gallaccio, Some Dreams They Forgot (2003)

Verstuur een melding dat dit ding ongepast is

Anya Gallaccio heeft in 2003 in het bos bij Zeewolde vijf bomen uitgegraven en ze omgekeerd in een cirkel opnieuw geplant. Ook met hun kruinen in de aarde zouden de bomen levensvatbaar kunnen zijn. In de loop van de tijd veranderen ze.

Door groei van de bomen en begroeiing met andere planten kunnen ze opgenomen worden in de omgeving. Als de wortels nieuwe kruinen worden en er vogels nestelen, lost het kunstwerk misschien wel op in het bos. Of de bomen blijken niet zo levensvatbaar en sterven sneller
af, waardoor er een open plek ontstaat.

Verval
Bijna al het werk van Gallaccio vervalt binnen afzienbare tijd. Ze werkt meestal met natuurlijke en vergankelijke materialen als suiker, bloemen, fruit of bomen. Haar sculpturen zijn gebonden aan een specifieke plaats en tijd en veranderen vanaf het moment dat ze gemaakt zijn. Het zijn levende kunstwerken, die natuurlijke processen van groei en verval laten zien; tegelijkertijd sculpturen en trage performances. Op de tentoonstelling It’s Unfair (2002) in Museum De Paviljoens klemde ze bijvoorbeeld roze gerbera’s tussen twee glasplaten, Preserved Fleur (1993). Er was te zien hoe de felgekleurde bloemen verlepten en wegrotten. Als hedendaagse, levende vanitasstillevens refereerden ze aan de vergankelijkheid van het bestaan.

Anya Gallaccio speelt met de scheiding tussen natuur en cultuur. Ze haalt de natuur het museum binnen, zoals bijvoorbeeld ook in het werk Beat (2002) in de Tate Britain waar ze zeven eikenbomen van 220 jaar oud tussen de schilderijen zette. Aan de andere kant maakt ze met kunstmatige ingrepen de natuur minder vanzelfsprekend. Met Some Dreams They Forgot (2003) vestigt ze de aandacht op het bos zelf, op de bomen, maar ook op al het andere leven in en rond de bomen. Haar ingreep wordt door de natuur overgenomen en overwoekerd. In feite is het bos rondom haar ingreep niet heel anders: ook dat is in oorsprong door mensen aangelegd. Some Dreams They Forgot (2003) is niet alleen het enigszins theatrale beeld van bomen met hun wortels in de lucht. Wat Gallaccio laat zien, is het proces dat begonnen is na haar ingreep in het bos.

Annick Kleizen

Anya Gallaccio, Some Dreams They Forgot
Anya Gallaccio, 1963, Paisley, Schotland
Some Dreams They Forgot (2003)
Vijf naaldbomen
Locatie Zeewolde, De Verbeelding
Collectie De Verbeelding

1 In het kader van het tijdelijke kunstproject LOOK & FEEL kunst landschap natuur (2002-2003) van paviljoen De Verbeelding.

Website Anya Gallaccio bij Lehmann Maupin

© Museum De Paviljoens

Bijdragen
Reacties