Krijn Giezen, Schuilhutten (1977-1979)
Het ontwerp van Krijn Giezen bestond oorspronkelijk uit twee hutten voor het natuurgebied Harderbroek bij Zeewolde: een ontvangsthut en een dieper in het gebied gelegen observatiehut. Hij wilde beide hutten in hun geheel met materiaal uit de omgeving, riet en twijgen, opbouwen. De gebouwtjes zouden zo een natuurlijk onderdeel van het landschap zijn. Ze zouden een beperkte levensduur hebben en in de loop van de tijd vervallen en vergaan.
De Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (rijp), die het project begeleidde, was het niet eens met dit ver doorgevoerde concept en wilde een meer permanent kunstwerk. Uiteindelijk werden de hutten in 1979 gebouwd met een houten raamwerk. De constructie was steviger, maar het materiaal lag dicht bij Giezens oorspronkelijke plan: het riet dat direct voorhanden was en materiaal uit de werkplaats van de rijp. De observatiehut is opgebouwd uit schoven riet. Giezen heeft het niet laag over laag verwerkt, zoals gebruikelijk is bij een rieten dak, maar in bundels, omdat het riet op het land ook zo verwerkt wordt. De omgeving en karakteristieken van de plek waren voor hem de leidraad bij de bouw van de hutten.
Vogels bekijken
Vanuit de ontvangsthut wordt de bezoeker over een pad dwars door het natuurgebied naar de observatiehut op de dijk geleid. Het laatste stukje van de wandeling voert door een rieten beschutting om verborgen te blijven voor de vogels. Vanuit de hut is door kijkspleten het hele gebied te overzien. In 1982 is het beheer van het kunstwerk door Staatsbosbeheer overgenomen. Sinds die tijd zijn de hutten aangepast om het verval tegen te gaan. De hutten zien er nog steeds heel natuurlijk uit en van de versteviging is weinig te zien, maar van de oorspronkelijke gedachte achter de hutten is weinig meer over. De hutten zijn alleen te bezoeken op afspraak onder begeleiding van de boswachter.1
De Schuilhutten werden gerealiseerd in het kader van het kunstproject Beelden Buiten (1976) van het Ministerie van CRM.2 Aan vijfentwintig jonge kunstenaars werd gevraagd een schetsontwerp te maken voor de openbare ruimte van Flevoland. Uiteindelijk zijn twee van deze projecten gerealiseerd: Aardzee (1982) van Piet Slegers en de Schuilhutten (1977-1979) van Krijn Giezen.
Problematiek van een land onder water
Voor het tijdelijke Kunstproject kunstmatige natuurlijke netwerken (2000-2001) van paviljoen De Verbeelding ontwikkelde Krijn Giezen nog een ander werk in Flevoland. Als Zeewolde nu zee zou zijn, zou 387|Sea Level (1989-1996) van Richard Serra onder water liggen. De zeespiegel stijgt terwijl door gaswinning het land daalt. Deze problematiek, die voor land dat onder zeeniveau ligt een extra lading heeft, was voor Krijn Giezen de aanleiding om een Amfibische Verblijfplek (2001) te ontwerpen voor Zeewolde. In 2001 heeft deze verblijfplek tijdelijk in de vijver bij paviljoen De Verbeelding gelegen. De constructie was mobiel: de verblijfplek kon over land rollen en op water drijven. Het is een meer flexibele manier om het water te beheersen dan drooglegging en speelt in op de veranderingen in de polder. Krijn Giezen gebruikt meestal bestaand materiaal, vaak afkomstig uit de directe omgeving van zijn bouwwerken. De omgeving is zijn inspiratie, zowel voor het concept als voor de uitwerking. Veel van zijn kunstwerken zijn functioneel of zou dat kunnen zijn en biedt een alternatief voor dat wat gangbaar is. Hij maakte bijvoorbeeld van bouwafval en compost een organische geluidswal (1991).3
Ook ontwierp hij voor de prijsvraag Tijdelijk Wonen (1985) in Almere de Broeiwoning. Dit huis bestaat uit vier ruimtes: de planten die in één deel groeien, vullen de broeiende composthoop aan in ander deel; de warmte die daar vrijkomt, dient om de afgesloten woonruimte te verwarmen. In Almere is dit plan nooit uitgevoerd, maar in 1993 is het in het Polderpark Cronesteyn in Leiden gerealiseerd.
Ook bij de Amfibische Verblijfplek (2001) heeft Giezen zich voor het materiaal laten inspireren door de omgeving. De bomen in het bos rond Zeewolde leverden de basisvorm: “Je begint met een boomstam, de oervorm van het wiel, rollen, van drijven en daarna, uitgehold, van het varen. Een aantal stammen bij elkaar levert een vlak, een vloer of een dak waar je op of onder kunt staan en dat zowel op het land als op het water gebruikt kan worden, een functie kan krijgen. Eventueel met toevoeging van ander materiaal. Het is geen ‘hier kunst’werk, geen sta in de weg. Geen materiaalverspilling.”4
Annick Kleizen
Krijn Giezen, 1939, Noordwijk
Krijn Giezen, Schuilhutten (1977-1979)
Hout, riet, 2 delen, ca. 5,5 x 6 x 6 m (ontvangsthut),
ca. 5 x 3 x 9 m (observatiehut)
Collectie Staatsbosbeheer
met dank aan Ministerie van CRM en de RIJP
Amfibische verblijfplek (2000-2001)
Hout, kunststof
Collectie De Verbeelding
Locatie Zeewolde, Harderbroek
met dank aan SKOR
1 Afspraak via Staatsbosbeheer
2 Het Ministerie van CRM is het voormalige Ministerie voor Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk.
3 Albrandswaard, haven Rotterdam
4 Krijn Giezen, “Martina in gesprek met Krijn Giezen”, in: Trudy van RiemsdijkZandee, kunstmatige natuurlijke netwerken, Zeewolde 2001, Krijn Giezen p. 3
Bijdragen
CiskaReacties
Edwin
