Ann Veronica Janssens, Le chemin de Joyce (2002-2003)
Ann Veronica Janssens vroeg de kinderen van groep zes van de Daltonbasisschool De Delta in Zeewolde een pad te tekenen zonder begin of einde. Het moest een doorgetrokken lijn zijn, maar verder waren de kinderen vrij in hun ontwerp en konden ze het pad laten kronkelen zoals ze wilden. Janssens koos willekeurig één van de tekeningen – de tekening van Joyce. Deze tekening werd uitvergroot tot een pad van 200 meter lang en in rode steentjes gerealiseerd in het bos.
Langs het Traject De Verbeelding in Zeewolde slingert het smalle rode paadje naast het brede verharde pad het bos in. Het is het kunstwerk dat Ann Veronica Janssens voor het tijdelijke kunstproject LOOK & FEEL (2002-2003) gemaakt heeft. Het heet Le chemin de Joyce (2002-2003), het pad van Joyce.
Spelen met de ervaring van toeschouwers
Ann Veronica Janssens maakt installaties – zowel in tentoonstellingsruimten als daarbuiten – die ze zelf liever interventies noemt. Het zijn vaak ogenschijnlijk simpele ingrepen met minimale middelen. Ze speelt met de ervaring van de toeschouwer, vaak in relatie tot de omgeving. Zo vulde ze zalen met mist, bijvoorbeeld op de Biënnale van Venetië in 1999, waarin je geen hand voor ogen kan zien: Horror Vacui (1999).
Iets soortgelijks deed Janssens op het Festival aan de Werf in Utrecht in 1999. Ze liet daar een wolk ontstaan in een voetgangerstunnel. Tijdens datzelfde festival waren haar interventies op meerdere plaatsen in de stad te vinden. Zo was er op een reclamebord op het Centraal Station een film te zien met twee mannen die op hun oogleden drukten, Phosphènes (1997-1999). Een stem moedigde de voorbijgangers aan hetzelfde te doen, om gekleurde lichtvlekken te laten verschijnen. Deze film was ook te zien in haar presentatie in paviljoen De Verbeelding in de zomer van 2002.
Beleven
De interventies van Janssens zijn geen kunstwerken om te bekijken, maar om te ervaren. Ze schept de voorwaarden, maar daar begint het pas. Ook in Zeewolde zul je het slingerende pad moeten betreden. De rode steentjes lijken je van de geijkte wegen af het bos in te leiden, dat het pad dreigt te overwoekeren. Het is een scherp contrast met de rechte wegen in het met de lineaal getekende polderlandschap.
Annick Kleizen
Ann Veronica Janssens, Le chemin de Joyce
Ann Veronica Janssens, 1956, Folkstone, Engeland
Le chemin de Joyce (2002-2003)
Rode mijnsteen, worteldoek, 200 x 0,70 m
Zeewolde, De Verbeelding
Collectie De Verbeelding
Bijdragen
CiskaReacties
