Jan van de Pavert, Diego Rivera in de Sovjet Unie (1998)
Jan van de Pavert voelt zich aangetrokken tot het idealisme van de avantgardes van begin twintigste eeuw. De aquarels zijn voor hem een manier om hun monumentale schilderkunst met de idealistische inhoud te onderzoeken.
Aan het water in het landschapspark De Wetering in Zeewolde staat een gebouwtje. De overdekte ruimte lijkt niet meer te zijn dan het kader van de muurschildering, die de hele breedte van de achterwand in beslag neemt. Toch was de architectuur er eerst.
Aanvankelijk maakte Jan van de Pavert tekeningen en modellen in gips en paraffine van huizen of delen daarvan. Van bijvoorbeeld de deuren van een zeventiende eeuwse kerk, maar ook – en vaker – van door hem zelf bedachte huizen, geïnspireerd op het modernisme van de jaren twintig. Zo maakte Van de Pavert voor de tentoonstelling Sonsbeek 93 een betonnen huisje dat nu in Leeuwarden staat, Huisje (1993). Ook ontwierp hij Voorgevel (1994) een object met een slaapplaats voor een dakloze.
Van aquarel tot fresco
Om zijn ontwerpen in een groter verband te kunnen zien, maakte Van de Pavert een videoanimatie waarin de kijker door een imaginair gebouw geleid wordt. In een volgende video laat hij wandschilderingen zien in zijn virtuele architectuur. Hij maakte aquarels, waarmee hij het droge uiterlijk van fresco’s imiteert. Hij fotografeerde en digitaliseerde de aquarels, waarna hij ze in de ruimte opnam als muurschilderingen. In de schilderingen vermengde hij Russisch constructivisme, communistische propaganda en het werk van de Mexicaanse Muralisten waaronder Diego Rivera (1886-1957). In Zeewolde heeft hij een deel van deze schilderingen daadwerkelijk als fresco uitgevoerd.2 Hij verwijst letterlijk naar de communistische sovjetkunst, met de propagandafiguren die met opgerolde vlaggen het hele schilderij bevolken.
Ook de invloed van de schilderijen van de overtuigd communistische Rivera is duidelijk te zien. In zijn schilderingen geeft Van de Pavert de idealen weer, maar verwijst bovenal naar de kunstgeschiedenis, naar kunst die heel zichtbaar verbonden was met politiek en links idealisme. Net zoals hij zich daarvoor bezig had gehouden met de utopieën van het modernisme.
Oorspronkelijk stond er geen hek voor het schilderij. Na herhaaldelijke vernielingen werd het geplaatst om het werk te beschermen en het tegelijkertijd toch zichtbaar en openbaar te houden.
Annick Kleizen
Jan van de Pavert, Diego Rivera in de Sovjet Unie
Jan van de Pavert, 1960, Zeist
Diego Rivera in de Sovjet Unie (1998)
Beton, fresco
Locatie Zeewolde, De Verbeelding
Collectie De Verbeelding
Bijdragen
CiskaReacties
Willem
Eveline
Willem
