Rudi van de Wint, De tong van Lucifer (1991-1993)
Als een eenzame cipres staat De tong van Lucifer van Rudi van de Wint op het hoogste punt van de Knardijk aan de A6; een nu nutteloze dijk tussen de uitgestrekte weilanden.
Er leidt geen pad naar De tong van Lucifer maar hij is vanaf de snelweg al van ver te zien als het enige element in het vlakke landschap dat zo hoog reikt. Als het onweert, zou hij de hemel wel eens kunnen likken.
Rudi van de Wint is begonnen als schilder, maar breidde zijn werkterrein uit tot de drager en de ruimte rondom het schilderij. Hij beperkte zich niet tot één medium en meed lange tijd het museum, dat hij niet meer de geschikte plek vond om zijn werk te laten zien. In plaats daarvan creëerde hij zelf de context voor zijn werk: vanaf 1980 tot zijn dood in 2006 werkte hij in en aan De Nollen, een veertien hectaren groot duingebied bij Den Helder.
Dit gebied was zijn laboratorium, waar hij werkte aan een eenheid van architectuur, schilderen en beeldhouwkunst. Hij maakte er beelden, maar ook de machines die hij daarvoor nodig had. Op de beelden schilderde hij, net als op de muren van de bestaande bunkers en van de nieuwe ruimtes die hij bouwde. In het gebied creëerde hij de werken waarmee hij het gebied vorm gaf. Ze zijn niet los van elkaar te zien. Toch maakte hij hier ook werken die ergens anders een plek zouden krijgen, zoals de bekende schilderijen voor de vergaderzaal van de Tweede Kamer.
Fascinatie voor techniek
Ook De tong van Lucifer (1991-1993) is in De Nollen ontstaan. De ovalen sculptuur van negen meter hoog loopt vanaf de zijkant gezien spits toe en heeft een regelmatig oppervlak van koperen windingen. Over een stalen constructie heeft Van de Wint als een gigantische spoel koperdraad gewikkeld. Deze manier van werken komt voort uit zijn fascinatie voor techniek: Ik wil een associatie leggen tussen de windingen van het koper en de techniek. Als kleine jongen was ik zeer geïnteresseerd in de wikkelingen van dynamo’s die ik uit elkaar haalde en weer in elkaar zette, wat prachtige windingen had en daardoor massa kreeg. Met het machinale wikkelen van de draad, heeft Van de Wint een beeld gemaakt dat er heel organisch uitziet. Koper wordt groen als het oxideert.
De kleur verbindt De Tong van Lucifer (1993) met het omringende landschap, maar doordat hij zo fel is valt hij tegelijkertijd nog meer op. Hoewel het werk buiten De Nollen staat, gaat het hier toch ook een band aan met de omgeving.
Met ‘Lucifer’ verwijst Van de Wint niet naar de christelijke betekenis daarvan, naar de duivel. Hij bedoelt de figuur Lucifer uit de Romeinse mythologie, die het vuur symboliseert. 4 Hoewel het beeld niet letterlijk ontvlambaar is, is het vuur wel impliciet aanwezig. De suggestie dat het beeld als hoogste punt in het omringende vlakke landschap de bliksem aantrekt, geeft het hier een extra lading. In 2006 is De tong van Lucifer door koperdieven zwaar beschadigd. Het beeld is tijdelijk van zijn plek gehaald voor restauratie. Als De tong van Lucifer (1991-1993) is hersteld zal hij weer op zijn oude plek terugkeren.
Annick Kleizen
Rudi van de Wint, De tong van Lucifer
Rudi van de Wint, 1942-2006, Den Helder
De tong van Lucifer (1991-1993)
Staal, koper, 9,0 x 4,5 x 1,5 m
Locatie Knardijk, A6
Collectie Provincie Flevoland
Bijdragen
CiskaReacties
